FIC: Second [Lucius/Harry, PG] |

2006/Jul/08

Second/ที่สอง (ขอโทษนะที่ความสามารถในการตั้งชื่อมันเน่าไปหน่อย...)
by วีว่าเค่อะ
A/N: ตอนต่อ (หรือตอนก่อนหน้า?) ของเรื่อง Know Thy Enemy ที่คนเขียนมันสลัดทิ้งเหมือนกางเกงในใช้แล้ว เหอ เหอ ใครอ่านแล้วไม่รู้เรื่องก็ไปอ่านเรื่องนั้นซะนะ ^ ^
- - - - -

ไอขาวจากลมหายใจลอยอ้อยอิ่งในอากาศ แฮร์รี่จับตามองกลุ่มควันนั้นอย่างเลื่อนลอย เบื้องหลังเขา เหล่าผู้เสพความตายยังคงค้อมตัวคุกเข่าอยู่อย่างอดทนแม้ความเย็นยะเยือกของหิมะจะเริ่มแทรกซึมผ่านผ้าคลุมแล้วก็ตาม

มีเพียงชายผู้หนึ่งเท่านั้นที่อาจหาญพอที่จะยืนเคียงข้างจ้าวแห่งศาสตร์มืด เยื้องไปด้านหลังเพียงนิด นิดเดียวเท่านั้น..แต่ก็แสดงออกทั้งความนอบน้อมและความโอหัง

ลูเซียส มัลฟอย ครอบครองตำแหน่งที่หนึ่งในบรรดาผู้เสพความตายเสมอมา และจะเป็นตลอดไป

เจ้าของนัยน์ตาสีเขียวพริ้มตาลงครู่หนึ่ง รับรู้ถึงไออุ่นของร่างที่ยืนอยู่ใกล้เขา ชิด...แต่ก็ห่างเสียเหลือเกิน วงแขนอบอุ่นคู่นั้นเมื่อคืนยังโอบกอดเขา มือร้อนผ่าวคู่นั้นยังลูบไล้สัมผัส สร้างความอบอุ่น..ร้อนซ่าน..หิวกระหาย แต่อิ่มเอมยิ่งนัก

จ้าวแห่งศาสตร์มืดพลันแย้มยิ้ม สาวเท้าไปยังม้านั่งกลางสวนที่อยู่ไม่ไกลนัก มือขาวกวักเรียก 'ลูกน้องคนสนิท' ให้เดินเข้าหา ริมฝีปากเอ่ยวาจา...ประกาศิตที่ทุกผู้นามต้องจำจารึกไว้ในใจ

ไม่มีใครบังอาจสงสัยในความสำคัญของ ลูเซียส มัลฟอย อีกต่อไป นับแต่นี้ลูเซียสเป็นที่สองรองจากแฮร์รี่ ครอบครองตำแหน่งเหนือผู้เสพความตายทั้งมวล

เป็นผู้มีความสำคัญในสายตาเจ้าแห่งศาสตร์มืด

แต่คำ 'ที่สอง' ไม่ได้หมายความเพียงอำนาจหน้าที่ ลูเซียสรู้ดีอยู่แก่ใจ และแฮร์รี่เองก็ทราบว่าเขารับรู้ถึงความหมายนัยที่แฝงอยู่

ชายหนุ่มค้อมตัวลง จุมพิตชายเสื้อคลุมนายเหนืออย่างเทิดทูน และเมื่อดวงตาประสาน สองรอยยิ้มส่งผ่านถึงกัน

ความหมายของ 'ที่สอง' นั้น ต่างคนต่างรับรู้แล้ว...