Ficlet: From Somewhere, HP/DM, PG, angst [TH]
Disclaimer: หนูเปล่าน้า เขามาเอง~
A/N: Title shamelessly stolen from Liam-sama, One Ring webboard >_>
Written as a gift for Leelea in the occasion of my first anniversary at DA. She requested Draco/Harry, memory lost, reunion. I keeled myself writing this story. Gosh.SQUICK! asgdfahgsdfag SO YOU GOT ANGST IN STEAD OF FLUFF, HA!
---------------------------------------
ท่ามกลางผู้คนมากมายในมหานครลอนดอน ดวงหน้านับร้อยนับพันที่ผ่านพบแล้วลืมเลือ
ความทรงจำผมเต็มไปด้วยหมอกควัน ผู้หญิงคนนั้นที่อ้างตัวว่าเป็นเพื่อนสนิท
ดวงหน้าของเขาเลือนลาง แต่ดวงตาคู่นั้นแจ่มชัดนัก
สีเทาในดวงตาของเขาทำให้ผมนึกถึงสีของทิวท
กาแฟในมือผมยังคงอุ่นจัด กลิ่นหอมจากถ้วยลอยอ้อยอิ่งอบอวลในร้านน้ำ
ผมจำได้ว่าเขาเองก็มีมือที่อบอุ่น ริมฝีปากที่ร้อนจัด ผมยังจำได้ถึงยามที่ริมฝีปากคู่นั้นแนบชิด
ผมจิบกาแฟ รู้สึกลำคออุ่นวาบ กระทั่งรสขมของกาแฟก็ราวกับจะย้ำเตือนถึงร
ผมถอนใจ โหยหาความรู้สึกเหล่านั้นอย่างบอกไม่ถูก
เสียงระฆังใบจิ๋วที่หน้าประตูร้านดังขึ้น แสงอาทิตย์ที่ลอดผ่านกรอบประตูเข้ามากระทบ
ใช่หรือเปล่านะ นั่นเป็นสีเทาเดียวกับดวงตาของเขาหรือเปล่
ผมอดถอนใจอย่างผิดหวังไม่ได้เมื่อเจ้าของด
เขาไม่ใช่
แต่บางที... คราวหน้าที่ผมมาที่นี่ 'เขา' อาจจิบกาแฟรอผมอยู่ก็ได้
[end]
AN: ...ขออนุญาตไปอ๊อก เอ้ย กลับไปถือศีลอดใหม่ละนะ แหง่ะ รับตัวเองไม่ได้(ว่ะ) >_<
edit @ 2007/04/29 00:43:12
Disclaimer: หนูเปล่าน้า เขามาเอง~
A/N: Title shamelessly stolen from Liam-sama, One Ring webboard >_>
Written as a gift for Leelea in the occasion of my first anniversary at DA. She requested Draco/Harry, memory lost, reunion. I keeled myself writing this story. Gosh.
---------------------------------------
ท่ามกลางผู้คนมากมายในมหานครลอนดอน ดวงหน้านับร้อยนับพันที่ผ่านพบแล้วลืมเลือ
ความทรงจำผมเต็มไปด้วยหมอกควัน ผู้หญิงคนนั้นที่อ้างตัวว่าเป็นเพื่อนสนิท
ดวงหน้าของเขาเลือนลาง แต่ดวงตาคู่นั้นแจ่มชัดนัก
สีเทาในดวงตาของเขาทำให้ผมนึกถึงสีของทิวท
กาแฟในมือผมยังคงอุ่นจัด กลิ่นหอมจากถ้วยลอยอ้อยอิ่งอบอวลในร้านน้ำ
ผมจำได้ว่าเขาเองก็มีมือที่อบอุ่น ริมฝีปากที่ร้อนจัด ผมยังจำได้ถึงยามที่ริมฝีปากคู่นั้นแนบชิด
ผมจิบกาแฟ รู้สึกลำคออุ่นวาบ กระทั่งรสขมของกาแฟก็ราวกับจะย้ำเตือนถึงร
ผมถอนใจ โหยหาความรู้สึกเหล่านั้นอย่างบอกไม่ถูก
เสียงระฆังใบจิ๋วที่หน้าประตูร้านดังขึ้น แสงอาทิตย์ที่ลอดผ่านกรอบประตูเข้ามากระทบ
ใช่หรือเปล่านะ นั่นเป็นสีเทาเดียวกับดวงตาของเขาหรือเปล่
ผมอดถอนใจอย่างผิดหวังไม่ได้เมื่อเจ้าของด
เขาไม่ใช่
แต่บางที... คราวหน้าที่ผมมาที่นี่ 'เขา' อาจจิบกาแฟรอผมอยู่ก็ได้
[end]
AN: ...ขออนุญาตไปอ๊อก เอ้ย กลับไปถือศีลอดใหม่ละนะ แหง่ะ รับตัวเองไม่ได้(ว่ะ) >_<
edit @ 2007/04/29 00:43:12
